„Świeżym przykładem literalizmu są między innymi walki o tęczę, które odbywają się w Polsce. Walki może i zabawne, gdyby nie to, że zaczyna się w związku z nimi wsadzać do więzienia. Tęcza została odarta ze swoich wielu znaczeń i udosłowniona, straciła status symbolu czy metafor, zmieniła się w emblemat wszystkiego , co odstaje od źle rozumianej normalności. Została uznana za chorągiew wroga i zupełnie na serio znienawidzona.”
„Internet to coraz częściej opowieść idioty, pełna wściekłości i wrzasku. (Parafraza Szekspira).”
„Życie tworzą wydarzenia, lecz dopiero wtedy, gdy potrafimy je zinterpretować, próbować zrozumieć i nadać im sens, zmieniają się one w doświadczenie. Wydarzenia są faktami, ale doświadczenie jest czymś niewyrażalnie innym. To ono, nie zaś wydarzenie jest materią naszego życia. Doświadczenie jest faktem poddanym interpretacji i umieszczonym w pamięci […]”
„Czułość jest bowiem sztuką uosabiania, współodczuwania, a więc nieustannego odnajdywania podobieństw. Tworzenie opowieści jest niekończącym die ożywianiem, nadawaniem istnienia tym wszystkim okruchów świata, jakimi są ludzkie doświadczenia, przeżyte sytuacje, wspomnienia. Czułość personalizuję to wszystko, do czego się odnosi, pozwala dać temu głos,dać przestrzeń i czas do zaistnienia ekspresji. To czułość sprawia, że imbryk zaczyna mówić.
Czułość jest najskromniejszą odmianą miłości. To ten rodzaj, który nie pojawia się w pismach ania ewangeliach , nikt nanią nie przyrzeka, nikt się nie powołuje. Nie ma swoich emblematów ani symboli, nie prowadzi do zbrodni ani zazdrości. Pojawia się tam, gdzie z uwagą i skupieniem zaglądamy w drugi byt, w to , co nie jest „ja”. Czułość jest spontaniczna i bezinteresowna, wykracza daleko poza empatyczne współodczuwanie. Jest raczej świadomym, choć może trochę melancholijnym współdzieleniem losu. Czułość jest głębokim przyjęciem się drugim bytem, jego kruchością, niepowtarzalnością, jego nieodpornością na cierpienie i działanie czasu. Czułość dostrzega między nami więzi, podobieństwa i tożsamości. Jest tym trybem patrzenia, które ukazuje świat jako żywy, żyjący, powiązany ze sobą, współpracujący i współzależna.”
„To co wyobrażone, jest pierwszym stadium istnienia.”
„Życie to proces energetyczny jak każdy inny. Ale każdy proces energetyczny jest zasadniczo nieodwracalny, toteż jednoznacznie ukierunkowany na cel, którym jest spoczynek […] Od połowy życia tylko ten jest nadal w pełni żywy, kto gotów jest umrzeć wraz z życiem. Albowiem w tajemniczej godzinie południa życia parabola zawraca, mają miejsce narodzin śmierci […] Chęć nieżycia jest równoznaczna z pragnieniem nieumierania. Powstawanie i przemijanie to ta sama krzywa […]
Dopiero kiedy zaakceptujesz śmierć, zaczniesz odczuwać radość z najmniejszych rzeczy. Kiedy jednak pożądliwie i chciwie rozglądasz się a tym, co tylko mógłbyś jeszcze przeżyć, wówczas nic nie jest dla ciebie na tyle wielkie i wspaniałe, żeby przynosić ci zadowolenie, i dlatego najmniejsze rzeczy, które przecież zawsze otaczają cię w wielkiej liczbie, nie sprawiają ci już żadnej radości. Dlatego z uwagą przyglądam się śmierci, ponieważ uczy mnie żyć”.
„Jako kropla oceanu masz udział w morskich prądach, odpływach i przypływach. W nieskończenie długich wdechach i wydechach, wzbierasz powoli przy brzegu lądu, po czym znowu powoli się cofasz. Wraz z niezauważalnie powoli poruszającymi się prądami morskimi przemierzasz olbrzymie odległości, zalewasz nieznane wybrzeża i nie wiesz zupełnie, jak tam dotarłeś. Wraz z falami wielkiego sztormu wypiętrzasz się i wzbierasz ku górze, po czym z hukiem ponownie spadasz w dół. I nie wiesz, jak to się dzieje. Przedtem myślałeś, że twój ruch pochodzi z ciebie i że twoje decyzje i starania wymagają tego, żebyś się przemieszczał, poruszał z miejsca na miejsce. Jednak nawet przy największym wysiłku nie udałoby Ci się wykonać takich ruchów i docierać w takie okolice, do których zanosi cię woda oceanu i porywisty wiatr świata. „
„Czego ten tutaj dokonał ? Pracował, leniuchował, śmiał się, pił, jadł, spał (…) marzył (…). A potem – potem umarł w nędznych i pożałowania godnych okolicznościach – jak wszyscy. Jak zawsze. Bez wyjątków. Dotarłem do najniższego poziomu. Cóż za cień nad ziemią! (…) Właśnie to jest ostatnią prawdą, a nie żadną zagadką. ”
„Byłem graczem życia, kimś, kto ciężko myślał i lekko żył.”
Wielki jest ten, który jest w miłości, albowiem miłość jest obecnym czynem wielkiego Stwórcy, obecną chwilą stawania się i przemijania świata. Mocarny jest ten, kto kocha. Kto jednak oddala się od miłości, czuje się mocarny.
W swoim myśleniu uprzedni poznajesz błahość swojego chwilowego bytu, jako najmniejszego punktu między nieskończonością minionego i nadchodzącego. Mały jest myślący, czuje się wielki, kiedy oddala się od myślenia.
Dla stającego się wszystko jest zagadkowe, dla będącego nie. Ten kto cierpi z powodu zagadek, powinien przypomnieć sobie o swoim najniższym poziomie; rozwiązuje zagadki, z powodu których człowiek cierpi, ale nie te, z powodu których człowiek się raduje.
„Kto uczy się żyć wraz ze swoją niemożnością, ten wiele się nauczył. Doprowadzi nas to do szacunku dla najmniejszych rzeczy i do mądrego ograniczenia, którego domaga się większa wysokość.
(...) ale niemożność istnieje. Nikt nie powinien jej przeczyć, wytykać czy przekrzykiwać”.
Czy muszę też nauczyć się nie widzieć sensu? Jeśli tego wymagasz, to niech tak będzie. Ta godzina należy do Ciebie. Co jest tam, gdzie nie ma sensu? Wydaje się, że tylko bezsens albo szaleństwo. Czy istnieje także nadsens ? Czy to Twój sens duszo moja ?
Nieład i bezsens są matkami ładu i sensu. Ład i sens są tym co się stało, A nie tym, co się staje.
Tego jeszcze macie się nauczyć, by nie ulegać żadnej pokusie, lecz wszystko czynić dobrowolnie – wtedy będziecie wolni (…)
Niewolnik cnoty znajduje drogę w równie małym stopniu, co niewolnik grzechu.
„Albowiem sama uczoność nie wystarczy – istnieje wiedza serca, która daje głębokie wyjaśnienia. Wiedzy serca nie można znaleźć w żadnej książce i nie można otrzymać z ust żadnego nauczyciela, lecz wyrasta ona z Ciebie, jak zielone zboże z czarnej ziemi. Uczoność należy do ducha tego czasu, wszakże duch ten bynajmniej nie obejmuje snu, gdyż dusza jest wszędzie tam, gdzie nie ma uczonej wiedzy.
Jak jednak osiągnąć wiedzę serca ? Wiedzę tę możesz osiągnąć tylko przez to, że w pełni żyjesz swoim życiem, kiedy żyjesz także tym, czym jeszcze nigdy nie żyłeś, lecz pozostawiłeś życie lub myśl innym. (…)
Chcesz zapewne uciec przed sobą samą, aby nie musieć żyć tym, czym dotychczas nie żyłaś. Ale nie możesz uciec od siebie. Jest to zawsze z Tobą i wymaga spełnienia. Jeśli okazujesz się ślepy i głuchy wobec tego pragnienia, to jesteś ślepy i głuchy wobec siebie samego. Tak więc nigdy nie osiągniesz wiedzy serca.
Wiedza serca jest, jak Twoje serce. Złym sercem poznajesz zło. Dobrym sercem poznajesz dobro”.
C.G. Jung – „Czerwona Księga”
„To co z reguły oddziałuje najsilniej psychicznie na dziecko, jest to życie, którego… rodzice nie przeżyli. Konstatacja ta byłaby nieco zbyt sumaryczna, gdybyśmy nie dodali do niej, ograniczając ja: tej części życia, którą można było przeżyć, gdyby pewne mniej lub bardziej błahe wymówki rodziców tego nie udaremniły”.
[w] wprowadzenie do Frances Wickes, „Analyse der Kinderseele”.
„Przez Teleskop spojrzał na swą Duszę. To, co wydawało się zupełnie nieregularne, zobaczył i pokazał jako piękne Konstelacje: i dodał do Świadomości światy ukryte wewnątrz światów”.
Carl Gustav Jung – Wspomnienia, sny, myśli (Cytat z Coleridger’a)
Zarządzaj zgodami plików cookie
Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Funkcjonalne
Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.